Σκοτάδι…. Φως….
Παρόν…. Παρελθόν….
Ένα τσιγάρο σβήνει… για να αφήσει πίσω του στάχτες, καπνό… και μια σκιά γεμάτη… ζωή. Οι αισθήσεις πλησιάζουν το μηδέν. Οι πράξεις ακολουθούν κατανομές… και γίνονται ένα με το σύμπαν….
Φωτιά… γεμάτη θέρμη… και η πρώτη σκιά που αφήνει πίσω της είσαι εσύ…. Είσαι εσύ… ο αγέρας, ο άνεμος, που σκορπάει το παρόν. Είσαι εσύ η νεράιδα, που επισκέπτεται άγνωστους τα βράδια. Φωτιά και ο αέρας την σβήνει.
…Απόψε το παρόν μου είσαι μόνο εσύ. Νιώθω τα βήματα σου κάπου εκεί στο λιμάνι…. Βλέπω το άρωμά σου να ξυπνάει τους ιππότες του κάστρου. Περπατάς στα σοκάκια… λίγο δίπλα από την πλατεία… μόνη, με παρέα…. Δε με νοιάζει, ποτέ δε με ενδιέφερε. Και οι αισθήσεις ξυπνούν.
Διαίσθηση… ο φόβος φεύγει, πεθαίνει μαζί με αυτήν την πρώτη σκιά…. Ο καπνός αλλάζει χέρια… σε αναγνωρίζω και πάλι…. Φαίνονται δυο πράσινα μάτια… με χείλη κατακόκκινα. Διακρίνω το σώμα που λάτρεψα…. Παραίσθηση.
Σκέψεις ή παραισθήσεις; Διαίσθηση ή ουτοπική πραγματικότητα;
Παρόν… παρελθόν. Σκοτάδι… φως.
Αίμα. Αίμα, μόνο δικό μου, δώρο για εκείνη τη σκιά…. Μια καθημερινότητα κατεστραμμένη, μια ηθική γεμάτη αποστροφή. Λέξεις… αυτό βλέπω. Απαντήσεις. Ερωτήσεις. Και εσύ περπατάς δειλά, φοβισμένα, μέσα στο σκοτάδι. Γιατί;
… Απόψε θέλω να σε δω, να σε αγγίξω, να γίνεις δική μου, και ύστερα να χαθείς… όπως πριν… σαν μια σκιά.
Είσαι η ανάσα, που βγάζει τις νύχτες το κάστρο. Είσαι η θάλασσα… η νεράιδα…. Είσαι η ασυνειδησία, η ύπαρξη, η ηθική της ανηθικότητας, ο πόλεμος της ζωής και η λήθη των αισθημάτων.
Υπάρχεις… κάπου κοντά… κάπου μακριά. Περπατάς και κατακτάς ένα βλέμμα από τον κάθε περαστικό, φευγαλέο παρατηρητή σου…. Κλαις, γελάς, λυπάσαι, χαίρεσαι, μιλάς… απαντάς, μα ποτέ δε ρωτάς…. Νιώθω την κάθε κίνηση… σαν να… είσαι εδώ, σαν να… μου χαρίζεις τη συντροφιά σου για απόψε. Νιώθω… εκείνο το αδιέξοδο, νιώθω το χρόνο….
Ένα βάσανο, ένας πόνος… να αισθάνομαι την παρουσία σου, να φτιάχνω εικόνες, να συνθέτω νούμερα. Ένα βάσανο… έτοιμο… να χαθεί, να καταπατηθεί από την καθημερινότητα του αύριο, που δημιουργούν.
Ένας κύκλος είναι η ζωή και απόψε το μαθαίνω, σε βλέπω… ακόμα και αν δεν είσαι εδώ. Ένας κύκλος είναι η ζωή και ζητώ την αφορμή για να τον κλείσω… ή για να επιστρέψω εκεί, που πάντα θα ανήκουν οι σκέψεις… σε εκείνη τη νεράιδα… σε εκείνο το ξωτικό πλάσμα, που κατακτά τα όνειρα, τις στιγμές… όταν οι μάσκες έχουν πέσει, τότε… που θα χρειάζομαι μια συμβουλή… τότε που…
Είμαι…. Είμαι εγκλωβισμένος στις σκέψεις σου. Είμαι φυλακισμένος σε ότι νιώθεις, στις στιγμές που σε γυρνάνε… πίσω. Είμαι… μια σύνθεση, που θυμίζει άνθρωπο…. Είμαι… εκείνος που έφυγε, και θέλει να γυρίσει. Είμαι….
Ψέματα και αλήθεια μαζί σε αυτή την φράση. Ψέματα, και όμως, όταν σε δω… θα το ακούσεις. Και όμως, όταν… θα… κρυφτώ, θα… φύγω.
Χάραξε και θέλω να σε δω, να σε ακούσω… και ίσως μεθύσω… αυτή τη φορά… μόνο από το άρωμά σου.
Χάραξε… με μνήμες, με σκηνές… με….
(ο χρόνος τελείωσε…σε ότι υπάρχει… σε ότι αγγίζω, σε σένα που ξέχασα, έσβησα… με το τελευταίο ποτήρι, εκείνης της βραδιάς, με το τελευταίο τσιγάρο... έφυγες, κ η αναγέννηση σου... χάνεται... μαζί με τις αισθήσεις... καληνύχτα, ό......)
Παρόν…. Παρελθόν….
Ένα τσιγάρο σβήνει… για να αφήσει πίσω του στάχτες, καπνό… και μια σκιά γεμάτη… ζωή. Οι αισθήσεις πλησιάζουν το μηδέν. Οι πράξεις ακολουθούν κατανομές… και γίνονται ένα με το σύμπαν….
Φωτιά… γεμάτη θέρμη… και η πρώτη σκιά που αφήνει πίσω της είσαι εσύ…. Είσαι εσύ… ο αγέρας, ο άνεμος, που σκορπάει το παρόν. Είσαι εσύ η νεράιδα, που επισκέπτεται άγνωστους τα βράδια. Φωτιά και ο αέρας την σβήνει.
…Απόψε το παρόν μου είσαι μόνο εσύ. Νιώθω τα βήματα σου κάπου εκεί στο λιμάνι…. Βλέπω το άρωμά σου να ξυπνάει τους ιππότες του κάστρου. Περπατάς στα σοκάκια… λίγο δίπλα από την πλατεία… μόνη, με παρέα…. Δε με νοιάζει, ποτέ δε με ενδιέφερε. Και οι αισθήσεις ξυπνούν.
Διαίσθηση… ο φόβος φεύγει, πεθαίνει μαζί με αυτήν την πρώτη σκιά…. Ο καπνός αλλάζει χέρια… σε αναγνωρίζω και πάλι…. Φαίνονται δυο πράσινα μάτια… με χείλη κατακόκκινα. Διακρίνω το σώμα που λάτρεψα…. Παραίσθηση.
Σκέψεις ή παραισθήσεις; Διαίσθηση ή ουτοπική πραγματικότητα;
Παρόν… παρελθόν. Σκοτάδι… φως.
Αίμα. Αίμα, μόνο δικό μου, δώρο για εκείνη τη σκιά…. Μια καθημερινότητα κατεστραμμένη, μια ηθική γεμάτη αποστροφή. Λέξεις… αυτό βλέπω. Απαντήσεις. Ερωτήσεις. Και εσύ περπατάς δειλά, φοβισμένα, μέσα στο σκοτάδι. Γιατί;
… Απόψε θέλω να σε δω, να σε αγγίξω, να γίνεις δική μου, και ύστερα να χαθείς… όπως πριν… σαν μια σκιά.
Είσαι η ανάσα, που βγάζει τις νύχτες το κάστρο. Είσαι η θάλασσα… η νεράιδα…. Είσαι η ασυνειδησία, η ύπαρξη, η ηθική της ανηθικότητας, ο πόλεμος της ζωής και η λήθη των αισθημάτων.
Υπάρχεις… κάπου κοντά… κάπου μακριά. Περπατάς και κατακτάς ένα βλέμμα από τον κάθε περαστικό, φευγαλέο παρατηρητή σου…. Κλαις, γελάς, λυπάσαι, χαίρεσαι, μιλάς… απαντάς, μα ποτέ δε ρωτάς…. Νιώθω την κάθε κίνηση… σαν να… είσαι εδώ, σαν να… μου χαρίζεις τη συντροφιά σου για απόψε. Νιώθω… εκείνο το αδιέξοδο, νιώθω το χρόνο….
Ένα βάσανο, ένας πόνος… να αισθάνομαι την παρουσία σου, να φτιάχνω εικόνες, να συνθέτω νούμερα. Ένα βάσανο… έτοιμο… να χαθεί, να καταπατηθεί από την καθημερινότητα του αύριο, που δημιουργούν.
Ένας κύκλος είναι η ζωή και απόψε το μαθαίνω, σε βλέπω… ακόμα και αν δεν είσαι εδώ. Ένας κύκλος είναι η ζωή και ζητώ την αφορμή για να τον κλείσω… ή για να επιστρέψω εκεί, που πάντα θα ανήκουν οι σκέψεις… σε εκείνη τη νεράιδα… σε εκείνο το ξωτικό πλάσμα, που κατακτά τα όνειρα, τις στιγμές… όταν οι μάσκες έχουν πέσει, τότε… που θα χρειάζομαι μια συμβουλή… τότε που…
Είμαι…. Είμαι εγκλωβισμένος στις σκέψεις σου. Είμαι φυλακισμένος σε ότι νιώθεις, στις στιγμές που σε γυρνάνε… πίσω. Είμαι… μια σύνθεση, που θυμίζει άνθρωπο…. Είμαι… εκείνος που έφυγε, και θέλει να γυρίσει. Είμαι….
Ψέματα και αλήθεια μαζί σε αυτή την φράση. Ψέματα, και όμως, όταν σε δω… θα το ακούσεις. Και όμως, όταν… θα… κρυφτώ, θα… φύγω.
Χάραξε και θέλω να σε δω, να σε ακούσω… και ίσως μεθύσω… αυτή τη φορά… μόνο από το άρωμά σου.
Χάραξε… με μνήμες, με σκηνές… με….
(ο χρόνος τελείωσε…σε ότι υπάρχει… σε ότι αγγίζω, σε σένα που ξέχασα, έσβησα… με το τελευταίο ποτήρι, εκείνης της βραδιάς, με το τελευταίο τσιγάρο... έφυγες, κ η αναγέννηση σου... χάνεται... μαζί με τις αισθήσεις... καληνύχτα, ό......)
.jpg)
